Çocuk ve Gençlerde İntihar

Modern çağın insanı çözümlerin tükendiğini hissettiğinde intiharı çözüm gibi görebilmektedir. Özellikle psikiyatrik rahatsızlıklarda yaşanılan sıkıntının dayanılmaz olduğu an, bir kaçış gibi ortaya çıkabilen intihar girişimine dikkat etmek gerekir. Her ne kadar birçok intihar girişim ölümle sonuçlanmasa da kişi üzerinde bıraktığı etkileri hayatın geri kalanında ciddi sorunlara yol açmaktadır.

Çocuk ve ergenlerde ölüm nedenlerinin başında kazalar ve intihar gelmektedir. Ülkemizde çocuk ve genç nüfus Batılı ülkelerden çok daha fazla olduğu için çocuk ve gençlerde intihar konusu Türkiye’de daha büyük önem kazanmaktadır. Devlet İstatistik Enstitüsü verilerine göre ülkemizde intihar, en çok 15–25 yaş grubu gençlerde görülmektedir.

“Çocuk ve ergenlerin kendilerini öldürme düşüncelerini ciddiye almalıyız.”

Çocuk ve ergenler yaşamın tatsızlığından veya kendilerini öldürme düşüncelerinden söz ettiklerinde, bunu çok ciddi olarak ele almak ve değerlendirmek zorundayız. Bu duygu ve düşünceler, genellikle gizli kalmış bir depresyonun habercisi olabilmektedir. Gereken önlem alınıp tedavi uygulandığında hayat kurtarıcı bir yaklaşımda bulunulmuş olur.  

665w“Çocuk ve ergenler intiharın dinsel yanını göz önüne almazlar.”

İntihar, çocuk ve ergenin doğruları değerlendiremediği bir dönemin ürünüdür ve onlar, çoğunlukla intiharın dinsel yanını göz önüne almazlar. Bu nedenle “ Benim çocuğum böyle bir şey yapmaz, dinen günah olduğunu bilir ve intihar aklından bile geçirmez”, gibi bir düşünce son derece yanlıştır. Depresyonda olsun ya da olmasın, çocukları ölümden söz eden bütün aileler, dinsel inançları güçlü olsun ya da olmasın, çocuklarının intihar etmelerini önlemek için mutlaka tedbirli olmalıdır. 

depresyon+Bütün intihar girişimleri çocuk ve gencin “YARDIM ÇIĞLIĞI” olarak ele alınmalıdır.”

İntihar girişimi, intihar düşüncesinden veya ölümden söz etmekten çok daha ciddi bir biçimde ele alınmalıdır. Daha önce intihar girişiminde bulunmuş ve kurtulmuş çocuk ve ergenlerin, ikinci girişimleri sonucu ölme riski, hiç intihar girişiminde bulunmamış olanlardan çok daha fazladır. Bazen düşük dozda ilaç alma veya bileğine küçük kesikler yapma biçiminde öldürücü olmayan intihar girişiminde bulunan çocuk ve ergenlerin bu girişimleri, ailelerinde, ciddiye almama ve kızgınlık duyguları oluşturabilir. Oysa ne kadar basit ve ölümcül olmayan bir girişim olursa olsun, bütün intihar girişimleri son derece önemlidir ve çocuğun veya gencin “ yardım çığlığı” olarak ele alınmalıdır.

“Mutlaka bir uzmandan yardım alınmalıdır.”

Toplumda intihardan söz eden kimselerin intihar etmeyecekleri gibi yanlış bir inanış vardır. Oysa bir çocuğun veya ergenin intihar sonucu ölümünün en önemli habercisi, daha önceden intihar girişiminde bulunmuş olması ya da sık sık bu konuyu gündeme getirmesidir. Böyle korkunç bir durumla karşılaşmamak için, çocuk sık sık ölümden söz ediyorsa ya da “ ne olursa olsun fark etmez”, “ ben olmasam ne çıkar”, “ öleyim de kurtulun” gibi artık bir sona geldiğini ifade eden sözler söylüyor ve davranışlarda bulunuyorsa derhal bir çocuk psikiyatrisi uzmanına başvurulmalıdır.